Carrhae 53 p.n.e. Jelenia Góra

Carrhae 53 p.n.e. Historyczne bitwy [PRODUCENT] Autor: Paweł Rochala Rok wydania: 2026 Liczba stron: 326 Okładka: miękka Format: 12,5 cm x 19,5 cm Seria: Historyczne Bitwy W 54 roku p.n.e. Marek Licyniusz Krassus, jeden z najpotężniejszych ludzi w Rzymie, członek tzw. pierwszego triumwiratu (wespół z Gnejuszem Pompejuszem i Juliuszem Cezarem), który trząsł życiem politycznym Republiki, wyjechał jako namiestnik do Syrii, od niedawna rzymskiej prowincji. Pragnął sięgnąć po bogactwa Wschodu, a przy okazji poskromić zapędy władców partyjskich, którzy władali imperium rozciągającym się od Azji Mniejszej i Mezopotamii aż po obszary Dzisiejszego Afganistanu i Azji Środkowej. W 53 roku p.n.e., mając pod rozkazami siedem legionów i silną jazdę ruszył na Partów. Liczył, że jego sojusznik, król Armenii Artabazes II, odciągnie uwagę partyjskiego króla królów Orodesa II, a on zada wrogom decydujący cios. Po przejściu przez Eufrat kontynuował marsz na wschód, gdy niedaleko miasta Carrhae niespodziewanie natknął się na partyjską konnicę pod wodzą Sureny. Rozgorzała bitwa, w której Partowie, mimo że znacznie mniej liczni, okazali się bardzo groźnym przeciwnikiem. Konni łucznicy raz po raz zasypywali gradem strzał rzymskie szyki, a ciężkozbrojni katafrakci usiłowali je rozerwać. Kontratakujące oddziały pod wodzą Krassusowego syna Publiusza zostały wciągnięte w zasadzkę i wybite. Bitwa zakończyła się ciężką klęską Rzymian. Tysiące żołnierzy zginęło lub dostało się do niewoli, a sam Krassus poniósł śmierć podczas odwrotu, gdy próbował negocjować z Partami. Tragiczne wieści z Syrii wywołały szok w Rzymie, który rychło pogrążył się w wojnie domowej. Dopiero ponad trzy dekady później Oktawian August odzyskał legionowe orły utracone przez Krassusa. Te wydarzenia bardzo ciekawie przedstawia Paweł Rochala. (opis wydawcy) Spis treści: Wstęp /6 Rozdział I. Trzech ważnych Rzymian /12 O jakie urzędy tak walczono i dlaczego /16 Rzymianin nr 1: wódz Pompejusz /19 Etap sullański /16 Najwyższej wagi dowództwo /20 Sprawa Syrii /22 Upokarzający triumf /24 Rzymianin nr 2: bogacz Krassus /26 Etap sullański /26 Pomnażanie majątku /30 Znaczenie polityczne /31 Cenzura i co dalej /35 Rzymianin nr 3: populista Cezar /37 Etap sullański /37 Modelowy przykład skuteczności politycznej /40 Sprzysiężenie Katyliny i wybryki Klodiusza /42 Powrót z namiestnictwa /44 Wódz, bogacz i populista, czyli triumwirat /45 Rozruch machiny wpływów /48 Zjazd w Lukce /54 Działania Aulusa Gabiniusza w Syrii i Egipcie /58 Imperatorskie marzenia Krassusa w roku 55 /62 Rozdział II. Trzej królowie królów ze Wschodu /66 Królowie królów /68 Król królów nr 1: spryciarz Mitrydates /76 Młody tyran pełen talentów /76 Etap sullański. Pierwsza wojna Mitrydatesa z Rzymem /78 Etap sullański. Druga wojna Mitrydatesa z Rzymem (lata 82-81) /81 Król królów nr 2: pechowiec Tigranes /82 Powód trzeciej wojny Rzymu z Mitrydatesem. Testament Nikomedesa /83 Tigranes II Wielki, jeszcze jeden król królów /85 Jak Pompejusz z króla królów zrobił królika/87 Król królów nr 3: szczęściarz Orodes /91 Rozbójnik Arsaces /92 Długowieczni królowie Partów /94 Problemy koczowników z koczownikami /96 Walki o władzę po Mitrydatesie II /99 Jak się korzysta z dobrej okazji /101 Partowie nad Eufratem /102 Aulus Gabiniusz zawraca znad Eufratu i idzie do Egiptu /107 Rozdział III. Wyprawa Krassusa /111 Krassus prokonsulem Syrii w roku 54. Opanowanie przyczółku w Asyrii /112 Wielkość armii Krassusa /112 Marszruta /113 Krassus w Mezopotamii /116 Krassus imperatorem /121 Krassus administruje i gromadzi siły /124 Odprawa posłów partyjskich /128 Krassus prokonsulem Syrii w roku 53 - wyprawa w nieznane /131 Partyjskie zamiary, czyli zasada ekonomii sił /131 Plany Rzymian, czyli w jedności siła /136 Znaki złowróżbnr i pozorna zmiana rzymskich planów /139 Marsz ku zgubie /152 Rozdział IV. Wojska stron, uzbrojenie, taktyka /160 Rzymianie /161 Armia Republiki przed reformami Gajusza Mariusza /162 Armia Mariusza /163 Legion w połowie I wieku przed Chr. /165 Ubiór i uzbrojenie rzymskich żołnierzy /170 Ekwipunek obozowy /177 Sposób prowadzenia wojny /178 Partowie /183 Sztuka wojenna Scytów /184 Łuk scytyjski /189 Uzbrojenie ochronne /192 Partowie jako najeźdźcy /194 Łuk partyjski /197 Katafrakci /204 Strategia i taktyka Partów /210 Rozdział V. Bitwa pod Carrhae /220 Dzień pierwszy /220 Szyk Rzymian /220 Szyk Partów /224 Defensywny atak Partów /228 Ofensywna obrona Publiusza Krassusa /236 Oblężenie ruchomej twierdzy /245 Noc pierwsza /255 Nocne narady /255 Klęska w ucieczce /259 Dzień drugi /261 Rzeź porzuconych rannych /262 Negocjacje pokojowe w stylu Scytów /263 Dzień trzeci /266 Noc trzecia i dzień czwarty /268 Ucieczka z Carrhae i rozproszenie armii /269 Ostatnia walka /271 Pojmanie i śmierć Krassusa /273 Rozdział VI. Konsekwencje klęski /281 Lokalne skutki klęski pod Carrhae /281 Wojna w Armenii zmienia się w ucztę /281 Dynastyczne dylemay Orodesa /284 Troski namiestnika Cycerona /287 Klęski Krassusa skutki dalekosiężne /291 Wojna domowa /292 Jedynowładztwo najsprytniejszego, czyli orły Augusta /294 Bibliografia /301 Indeks osób /309 Indeks geograficzny /316