Aleja Potępienia Białystok

Klasyka literatury postapo. Kultowa powieść wielokrotnego zdobywcy nagród Hugo i Nebula. Wojna nuklearna spustoszyła świat. W Ameryce Północnej ocalali ludzie usiłują przetrwać w niewielkich enklawach, pozostałościach dawnych stanów. Hell Tanner, brutalny członek gangu motocyklowego, otrzymuje szansę odkupienia swych win. Na wschodzie wybuchła epidemia i ktoś musi dostarczyć szczepionkę z Los Angeles do Bostonu. Tanner rusza Aleją Potępienia, by mierzyć się z promieniowaniem, gniewem natury, zmutowanymi zwierzętami i jeszcze gorszymi niż one ludźmi. Powieść nominowana w 1968 r. do nagrody Hugo. Na jej podstawie powstał w 1977 r. film, była też inspiracją dla utworu legendarnej grupy Hawkwind. Spis treści: Aleja Potępienia Dedykacja W pobliżu przeleciała mewa Bił dzwon Zeszli do piwnicy Wyjazd z Los Angeles Lawirowali między stertami Obudziło go wycie klaksonów Charles Britt słuchał bicia Po trzydziestu minutach jazdy Dzwon zagłuszał co siódme Kiedy Greg go zbudził Minęła godzina, potem dwie Kiedy rankiem wjeżdżali Tannera zbudził huk Po posiłku zaczęli szukać Dzwon, który znów uderzał Nad ranem był już Usłyszał chichot i zerwał Siedział tak przez dłuższy czas Ugrzązł w błocie gdzieś Sen, ciemność, odległe Czort Tanner i Jerry Potter No, to chyba będę jechał Evelyn nasłuchiwała Z Albany do Bostonu Kiedy Tanner się zbudził Henry Soames, lekarz, wiedział Rano Tanner, brnąc w błocie Sceneria bez intrygi i postaci Jechał dalej i po pewnym W teatrze Męczarni, na scenie Kiedy się zbudził, poczuł Kiedy na wiosnę, w dniu Seria Wehikuł czasu Spis treści Strona redakcyjna