Furtianie Zelów

Gdy czytam wiersze Anny Piwkowskiej, czuję się tak, jakbym wbiegł rankiem między aleje odludnego parku, ponad którymi, w pełnym nadziei świetle nowego dnia błyskają nieprzeliczone sylwetki ptaków, splatają się linie ich lotu. Ale miast skwirów i klangoru słychać tu szept zmarłych. Mówią ci, których pożegnała niegdyś bohaterka, a może po prostu autorka wierszy, i którzy nadal się nią opiekują. I ci, równie realni, którzy przyszli spośród kart książek jak młodziutka Tunia z Iwaszkiewiczowskiego Wilka, czy Kławdia Chauchat, pensjonariuszka czarodziejskiej góry. Piwkowska wiedzie nas ponad czas, gdzie przeszłość plącze się z dniami mającymi nastąpić, gdzie stworzona przez nią kobieta jest sobą dzisiejszą i dawną, o dziewczęcym ciele, a zarazem kawką o kryształowych źrenicach i postacią w sukience z chabrowego lnu, która przemierza obraz Józefa Czapskiego. Sobą i wszystkim. Strofa za strofą autorka Furtian tka kilim istnienia, jest kapłanką, roztańczoną przewodniczką korowodu dusz. Andrzej Franaszek Spis treści: Okładka Karta tytułowa CZĘŚĆ PIERWSZA Nie masz, nie masz nadzieje DNA Scytyjka Popielnice Symultanka List od Scarlett Jechać do Wilka Kławdia Abir i Afrach Zdjęcia z Cichego Spotkanie Wiady Gdyby A może zamieszkamy Irpień Niewidzialni Jama Furtianie CZĘŚĆ DRUGA Anny na rowerach Kos Siatka na motyle / Powrót Krystyna, córka Lavransa Wielka Sobota II Do tego niepotrzebne są listy Wyspa Przejścia Pod wulkanem Zona Czapski Próba miłości Tren zapomniany *** (Ile razy w życiu trzeba od nowa zbudować swój świat?) Kiedy kochasz, musisz wyjechać Kolęda bogdańska Śmierć Wiesława Nie znałam twych sekretów Karta redakcyjna