Książę Zator

Ponadczasowy traktat polityczny i jedna z najważniejszych książek wszech czasów. Książę to nieśmiertelne refleksje, które do dziś kształtują myślenie liderów na całym świecie. Mądrość tej książki wykracza dalece poza tak zwany makiawelizm. Machiavelli był znakomitym psychologiem rozpracowującym przeciwników i przewidującym ich kolejne ruchy. Dostrzegał złożoność podejmowania strategicznych decyzji. Widział wielowymiarowość potęgi organizacji i państw. Wychwytywał wczesne sygnały zapowiadające umacnianie albo osłabianie się władzy swojej lub przeciwników. A oprócz tego był piekielnie skuteczny. W Księciu Machiavelli przedstawił zasady przywództwa i filozofię sprawowania władzy, a jego przemyślenia wciąż są zadziwiająco aktualne i skłaniają do refleksji nad dzisiejszą polityką. Przekazując to dzieło w Państwa ręce, wierzymy, że współcześni liderzy i osoby obecne na arenie politycznej zrobią dobry użytek z mądrości Machiavellego. Chcę iść do piekła, nie do nieba. W piekle będę miał towarzystwo papieży, królów i książąt, a w niebie są sami żebracy, mnisi, pustelnicy i apostołowie. Nicollo Machiavelli (14691527) włoski prawnik, filozof, pisarz, historyk i dyplomata, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli renesansowej myśli politycznej. Opisywał funkcjonowanie zarówno republik, jak i królestw, a jego pisma trafiły na listę kościelnego indeksu ksiąg zakazanych. Spis treści: Okładka Strona tytułowa Strona redakcyjna Dedykacja Spis treści Jan Sadkiewicz. Uczniom Machiavellego Przedmowa tłumacza Wstęp Rozdział I. Ile bywa rodzajów księstw i jakimi sposoby się je nabywa? Rozdział II. O księstwach dziedzicznych Rozdział III. O księstwach mieszanych Rozdział IV. Czemu królestwo Dariusza, przez Aleksandra zdobyte, nie powstało przeciwko następcom Aleksandra po śmierci tegoż? Rozdział V. Jak należy rządzić miastami lub księstwami, które, nim zdobyte zostały, rządziły się własnymi prawami? Rozdział VI. O księstwach nowych, zdobywanych własnym orężem i dzielnością Rozdział VII. O księstwach nowych, zdobywanych cudzymi siłami lub szczęśliwym przypadkiem Rozdział VIII. O tych, którzy przez zbrodnie doszli do panowania Rozdział IX. O władzy przez lud przekazanej Rozdział X. W jaki sposób należy siły państw oceniać? Rozdział XI. O państwach kościelnych Rozdział XII. O różnych rodzajach wojska i o żołnierzach najemnych Rozdział XIII. O wojskach posiłkowych, mieszanych oraz własnych Rozdział XIV. Co należy do księcia w sprawie wojskowości? Rozdział XV. O powodach, dla których ludzie, zwłaszcza zaś książęta, bywają chwaleni lub zniesławiani Rozdział XVI. O hojności i skąpstwie Rozdział XVII. O okrucieństwie i łaskawości oraz o tym, czy lepiej być przedmiotem miłości, czy strachu Rozdział XVIII. W jakiej mierze książę obowiązany bywa dotrzymywać słowa? Rozdział XIX. Jak unikać należy budzenia nienawiści przeciw sobie i pogardy Rozdział XX. Czy twierdze oraz inne rozmaite środki obrony przynoszą książętom pożytek, czy szkodę? Rozdział XXI. Jako ma się rządzić książę, aby pozyskać sławę? Rozdział XXII. O ministrach Rozdział XXIII. Jako należy unikać pochlebców Rozdział XXIV. Dlaczego książęta włoscy utracili swe państwa? Rozdział XXV. W jakim stopniu wpływa na sprawy ludzkie los i w jakim można mu się oprzeć? Rozdział XXVI. Wezwanie do oswobodzenia Włoch od barbarzyńców O autorze: Niccolo Machiavelli (1469-1527) był historykiem, prawnikiem, filozofem, autorem dzieł politycznych i społecznych, a także dyplomatą florenckim. Jest uważany za wybitnego przedstawiciela renesansowej myśli politycznej. Swoje obowiązki wypełniał z największym zaangażowaniem, jednak nie zdołał zaspokoić w pełni własnych ambicji politycznych. Większość jego dzieł została wydana pośmiertnie. W 1559 roku pisma Machiavellego znalazły się na kościelnym indeksie ksiąg zakazanych. Należy zawsze mieć na uwadze cel Niccolo Machiavelli