Wolna Wysokie Mazowieckie

W Albanii, kraju, który na kilkadziesiąt lat zamknął się szczelnie w swoich granicach, ideały komunistyczne oficjalnie zastąpiły religię, a terror i prześladowania polityczne stały się codziennością. Ale dla Lei to był dom bezpieczne miejsce, gdzie wszyscy ludzie są równi, sąsiedzi pomagają sobie nawzajem, a dzieci mają zbudować lepszy świat. Z cokołów na swoich młodych wyznawców spoglądali dobrotliwie wujek Stalin i wujek Hoxha. W grudniu 1990 roku wszystko się zmieniło. Pomniki starych wodzów zostały obalone, a nowych przywódców ludzie mogli wybrać sami. Wolno im było wierzyć, w co tylko chcieli, i nie musieli się już obawiać wścibskich spojrzeń i zbyt cienkich ścian. Ale wkrótce kolejne zakłady pracy zaczęły się zamykać, piramidy finansowe doprowadziły państwo do ruiny, a na ulicach wybuchły zamieszki. Tysiące osób uciekło do Włoch tylko po to, by po poniżającej procedurze musieć wrócić do swojego wolnego kraju, który nie miał im wiele do zaoferowania. Lea Ypi z wnikliwością i humorem opisuje dorastanie wśród politycznych wstrząsów, odkrywanie rodzinnych sekretów (o arystokratach, byłych premierach, więźniach politycznych i donosicielach), poszukiwanie prawdy ukrytej między ideałami i rzeczywistością, a przede wszystkim próby zrozumienia, co tak naprawdę oznacza być wolnym. Spis treści: Strona tytułowa Strona redakcyjna Dedykacja Motto CZĘŚĆ I 1. Stalin 2. Inny Ypi 3. 471: krótka biografia 4. Wujek Enver zostawił nas na zawsze 5. Puszki po coca-coli 6. Towarzyszka Mamuazel 7. Zapach kremu przeciwsłonecznego 8. Brigatista 9. Ahmet kończy studia 10. Koniec historii CZĘŚĆ II 11. Szare skarpety 12. List z Aten 13. Wszyscy chcą wyjechać 14. Gra w konkurencję 15. Zawsze miałam przy sobie nóż 16. To wszystko jest częścią społeczeństwa obywatelskiego 17. Krokodyl 18. Reformy strukturalne 19. Nie płacz 20. Jak reszta Europy 21. 1997 22. Filozofowie rozmaicie tylko interpretowali świat; idzie jednak o to, aby go zmienić Epilog Podziękowania Przypisy Kolofon