Rudowłosa z Auschwitz Wrocław

RUDOWŁOSA Z AUSCHWITZ. HISTORIA PRAWDZIWA Przedsprzedaż – premiera 14.01.2026 Mówiono jej, że rude włosy to przekleństwo i że zginie w Auschwitz. Nie uwierzyła w to i przeżyła Rachie ma osiemnaście lat, gdy w 1944 roku naziści wyrywają ją z rodzinnej wioski na granicy rumuńsko-węgierskiej. Wtedy to rozpoczyna się jej podróż przez piekło, prowadząca do obozów pracy i zagłady. W Auschwitz dziewczyna zostaje pozbawiona resztek godności i jej znaku rozpoznawczego – pięknych rudych włosów. Nawet jednak w tych nieludzkich okolicznościach nie traci nadzieii wewnętrznej siły. Pomimo niewyobrażalnego horroru, w którym znalazła się wraz z siostrą, postanawia nie poddać się nazistom. I przeżyć. Nechama Birnbaum opowiada poruszającą historię swojej rudowłosej babci, Rosie Greenstein, która przetrwała nie tylko uwięzienie i pracę w Auschwitz, ale także w obozach Bergen-Belseni Theresienstadt. Autorka barwnie opisuje też historię i życie codzienne kochającej się rodziny żydowskiej oraz kulturę i obyczaje niewielkiej społeczności Żydów, która jeszcze w latach czterdziestych XX wieku nie była świadoma nadchodzącej tragedii. Z osobistej perspektywy młodej dziewczyny w poruszający sposób przedstawia to, co stało się potem: okrucieństwo obozów koncentracyjnych i udrękę marszów śmierci, tragedię Holocaustu. Bohaterka tej opowieści zmarła w maju 2022 roku w wieku dziewięćdziesięciu sześciu lat, kilka dni po amerykańskiej premierze książki. Było to siedemdziesiąt siedem lat po końcu drugiej wojny światowej. Literacka historia jej życia dołączyła do ważnych świadectw ocalałych z Zagłady i ukazała się w wielu tłumaczeniach. RUDOWŁOSA Z AUSCHWITZ. HISTORIA PRAWDZIWA to poruszająca historia.Słońce praży. Pot leje się ze mnie strumieniami. Pragnę otworzyć usta i pozwolić mu spłynąć do gardła, jest takie suche. Spoglądam w bezchmurne błękitne niebo, a potem na moje wysokie, silne, rumiane przyjaciółki z rodzinnej wsi.– Niebo… – wzdycha Rejzele Lieberman. – Trafimy stąd prosto do nieba.W górę bije czarny kłąb dymu.– Możecie sobie iść stąd do nieba – mówię. – Ale ja zamierzam wrócić do domu.Patrzą na mnie.– Rachi, co ty opowiadasz? – pyta Lilach.– Możecie iść sobie do nieba, jeśli chcecie – powtarzam – ale ja wrócę do domu. Później się jeszcze okaże, gdzie ostatecznie trafię, ale stąd zamierzam wrócić do domu.Przez dłuższą chwilę panuje milczenie.– Marzycielka z ciebie – kwituje w końcu Gitele.Lilach klepie mnie po ramieniu, jakbym była dzieckiem. Strząsam z siebie jej dłoń.– Słyszałam, co powiedziałaś, Lilach. Wierz sobie, w co chcesz, ale ja wracam stąd do domu. Na niebo przyjdzie jeszcze czas.Fragment książki