Katedra Wałbrzych

Niebezpiecznie jest za bardzo się zapatrzyć Planetoidy w układzie gwiazdy Lévie. Wypadek zmusza holownik Sagittarius do schronienia się na jednej z nich. Zapasów tlenu nie starczy jednak dla wszystkich. Izmir Predú poświęca się, by reszta załogi holownika przeżyła. Do jego grobu na zimnej, pozbawionej atmosfery planetoidzie ciągną pielgrzymki. Czy naprawdę zdarzają się tam cudowne uzdrowienia? Jeden z ozdrowieńców funduje na grobie Izmira Katedrę. Katedry się nie buduje, lecz sadzi; Katedra rośnie, dojrzewa, rozkwita. Coś lub ktoś wpływa na kod żywokrystu Katedry i trajektorię roju planetoid. Wysłany na Izmiraidy ksiądz Pierre Lavone ma rozstrzygnąć kwestię świętości i cudów Izmira Predú oraz odkryć tajemnicę Izmiraid zanim planetoidy razem z Katedrą przepadną na wieczność w pustce międzygwiezdnej... Na podstawie opowiadania Jacka Dukaja powstał film Tomasza Bagińskiego nominowany do Oscara. Ale znana oscarowa animacja pokazuje jedynie ostatnie sceny, dlatego warto przeczytać książkę, aby samemu spróbować rozwikłać tajemnice planetoid, Katedry i żywokrystu. Unoszę głowę i przed oczyma mam kosmos. Rorschachowe wyciemnienia mgławic, rzekę Drogi Mlecznej, delikatne kwiaty gwiezdnych gromad, srebrny piasek odległych galaktyk, kwazarów, zgrzytliwe świetlne staccato pulsarów A umysł to chłonie, obraca, organizuje, nazywa formy. Pierwsi kosmonauci, powracając z orbity, często mówili o doświadczeniu mistycznym. Dane im było obcować pośrednio z wysoką transcendencją. Kosmos Katedra oddziałują w ten sam sposób. (fragment tekstu) O autorze: Jacek Dukaj należy do grona najciekawszych współczesnych polskich prozaików. Pisze głównie literaturę science-fiction choć niektóre z jego utworów można również zaliczyć do gatunku fantasy. Urodził się 30 lipca 1974 roku w Tarnowie, tam też ukończył liceum ogólnokształcące. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Debiutował w 1990 roku opowiadaniem Złota Galera opublikowanym na łamach miesięcznika Fantastyka, które napisał, gdy miał 16 lat. W późniejszym czasie współpracował z różnymi czasopismami, w których ukazywały się jego teksty. W 1997 pojawił się jego debiut książkowy pt. Xavras Wyżryn. Jest autorem takich książek jak: Extensy, Córka Łópieżcy, czy Lód. Jego opowiadanie Katedra, zawarte w tomie W kraju niewiernych zostało zekranizowane przez Tomasza Bagińskiego. Dzieła Dukaja zostały przetłumaczone na wiele języków, w tym angielski, czeski, włoski, węgierski, czy rosyjski. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród. Został sześciokrotnie nagrodzony Nagrodą im. Janusza A. Zajdla, a jedenastokrotnie do niej nominowany. Każda jego nowa powieść to ważne wydarzenia w literackim świecie.