Płyńcie łzy moje, rzekł policjant Suraż

Jedna z najlepszych powieści Philipa Dicka - wyróżniona John W. Campbell Memorial Award. To książka pełna życia, soków i kolorów głęboka i wciągająca. - Brian Aldiss. Kup tę książkę i bądź gotowy na wszystko. - Theodore Sturgeon. Stany Zjednoczone po wojnie domowej. Niemal absolutną władzę sprawuje policja, na każ­dym rogu stoją jej posterunki. Gwiazda show-businessu Jason Taverner, który gromadzi przed telewizorami trzydziesto­milionową widownię, pewnego dnia budzi się w obskurnym pokoju hotelowym. Nikt go nie zna, a nawet o nim nie słyszał, na domiar złego nie ma jakichkolwiek dokumentów w gruncie rzeczy nie istnieje, jest wyrzutkiem bez żadnych praw. Nic z tego nie rozumiejąc, tropiony przez policję, stara się odzyskać tożsa­mość Płyńcie łzy moje, rzekł policjant , powieść wyróżniona John W. Campbell Memorial Award, obok Ubika , Człowieka z Wysokiego Zamku i Trzech stygmatów Palmera Eldritcha należy do największych dokonań Philipa Dicka pisarza, którego Stanisław Lem uważał za najlepszego amerykańskiego autora SF. O autorze: Philip K. Dick to amerykański pisarz science fiction, który miał ogromny wpływ na rozwój tego gatunku. Urodził się 16 grudnia 1928 roku w Chicago, zmarł 2 marca 1982 w Santa Ana. Jest nazywanym Dostojewskim w wersji SF. Choć miał liczne grono znajomych w środowisku pisarzy i był ceniony w świecie literackim, za życia pozostał anonimowym autorem dla większości czytelników. Dopiero w latach 90-tych XX wieku jego twórczość została doceniona jako połączenie klasycznej prozy z fantastyką, rozważaniami teologicznymi i specyficznym psychodelicznym klimatem. Największą popularność przyniosły mu dwie powieści. Pierwsza z nich to Człowiek z wysokiego zamku, za która został uhonorowany nagrodą Hugo. Druga to Czy androidy śnią o elektrycznych owcach? na podstawie której na początku lat osiemdziesiątych nakręcony został film Blade Runner (Łowca androidów). Dick na kartach swoich powieści poważnie zastanawiał się co to znaczy być człowiekiem. Powszechnie wiadomo, że większość swoich książek napisał po wpływem alkoholu i narkotyków. Czas uzależnienia stał się także prawdopodobnie inspiracją do napisania książki Przez ciemne zwierciadło, wydanej w 1977 r., pokazującej wizję świata degradowanego zarówno przez narkotyki, jak i organizacje starające się zapobiegać zjawisku narkomanii.