Błonie Zodiak Petunia Damski Strzelce Krajeńskie

Błonie to kultywowanie polskiej tradycji zegarmistrzowskiej i przywrócony do życia symbol narodowy. Tworząc nowe zegarki producent inspiruje się dziedzictwem ZMP Błonie z lat 50. i 60. ubiegłego wieku. Oferowany zegarek jest nowy, oryginalny oraz fabrycznie zapakowany. Na wstępie chcemy Ci bardzo podziękować za zainteresowanie naszą ofertą. Jeśli zawsze kupujesz produkty oryginalne, pochodzące z legalnych źródeł to dobrze trafiłeś bo mamy dla Ciebie świetną ofertę. Nowy oryginalny zegarek marki BŁONIE Sprzedajemy tylko oryginalne i fabrycznie nowe zegarki, do których zawsze dołączona jest instrukcja, fabryczne opakowanie. Marka : BŁONIE Model : Zodiak Petunia Rodzaj : Produkt damski Mechanizm : Kwarcowy, Miyota GL32 Materiał koperty : stal Kolor koperty: srebrny Kolor tarczy : biały Szkiełko : mineralne Typ paska : Pasek Wodoszczelność : 30m = WR30 Szerokość koperty: 30.00mm Grubość koperty : 8.00mm Błonie Petunia to wyjątkowy moment w historii polskiego zegarmistrzostwa – pierwszy damski zegarek w dziejach marki Błonie, zaprojektowany jako subtelna interpretacja kultowego modelu Zodiak. To czasomierz, który łączy archiwalne DNA marki z nowoczesnym, kobiecym wzornictwem, zachowując ponadczasowy minimalizm i niezwykle smukłą sylwetkę. Zegarek wyróżnia się 30-milimetrową kopertą ze stali szlachetnej, która idealnie układa się na damskim nadgarstku. Dostępny jest w wersji stalowej oraz w eleganckich wariantach czarnym i złotym, pokrytych trwałą powłoką IP. Całość zachowuje wyjątkowo cienki profil — zaledwie 7,5 mm grubości wraz ze szkłem, co czyni Petunię zegarkiem niezwykle lekkim i komfortowym w codziennym noszeniu. Projekt tarczy nawiązuje bezpośrednio do historycznego Zodiaka poprzez charakterystyczne linie przecinające jej centralną część, stanowiące znak rozpoznawczy tej linii. Całość chroni podwójnie wypukłe szkło mineralne, które nadaje zegarkowi klasyczny wygląd inspirowany zegarkami z połowy XX wieku. Za precyzyjne odmierzanie czasu odpowiada japoński mechanizm kwarcowy Miyota GL32, ceniony za niezawodność i kulturę pracy. Żywotność baterii wynosząca do 3 lat zapewnia komfort użytkowania bez konieczności częstej obsługi serwisowej. Zegarek oferuje wodoszczelność do 3 ATM, co sprawia, że doskonale sprawdzi się w codziennym użytkowaniu. Błonie Petunia to zegarek zaprojektowany z myślą o kobietach ceniących klasyczną elegancję, historię i minimalistyczny design. Smukła forma, subtelne detale i ponadczasowy charakter sprawiają, że model ten doskonale pasuje zarówno do codziennych stylizacji, jak i bardziej formalnych okazji. W dniu 24. października 1959 roku z taśmy montażowej Zakładów Mechaniczno-Precyzyjnych Błonie, w Błoniu pod Warszawą zeszły pierwsze i dotychczas jedyne, produkowane seryjnie w Polsce zegarki mechaniczne. Te początkowe, oznaczone marką Błonie miały mały napis: „LICENCJA ZSRR”, ale w każdych kolejnych prezentowany był dumnie nasz swojski napis: „MADE IN POLAND” Fakt pojawienia się pierwszych zegarków montowanych z dostarczonych przez Związek Radziecki części, na swojej pierwszej stronie w krótkiej notce ze zdjęciem odnotował nawet „organ ludu pracującego” – najważniejsza krajowa gazeta, czyli partyjna Trybuna Ludu. Miało to miejsce w jej wydaniu z dnia 25. października 1959 roku. Obszerniejsza informacja o tajnikach produkcji w tej gazecie znalazła się w dwa dni później - 27. października. Jawne i tajne Uruchomienie produkcji zegarków w podwarszawskim Błoniu było z jednej strony drogą do rozwoju gospodarczego kraju, ale o czym nigdy się nie mówiło, było także sposobem na zamaskowanie rozwoju produkcji specjalnej przeznaczonej dla wojska. Skupienie produkcji cywilnej i wojskowej pod jednym dachem była naturalną formą organizacji przemysłu, w szczególności w niespokojnych latach, więc oczywiście była ona obecna również u nas w cały czas trwającym wtedy okresie „zimnej wojny”. Takie rozwiązanie było swego rodzaju symbiozą tych dwóch rodzajów produkcji. Produkcja cywilna pozwalała w naturalny sposób pozyskiwać nowoczesne technologie (w tym także rozwiązania licencyjne), szkolić kadry techników i inżynierów, oraz swobodnie rozbudowywać park maszynowy. Nie jest też tajemnicą, że takie współistniejące cywilne działy każdego z zakładów tego typu, w każdej chwili można było ewentualnie w pełniej ich mocy przestawić na wytwarzanie produktów oczekiwanych przez armię. Forma uprzemysłowienia kraju Trzeba zauważyć, że dla każdego funkcjonującego wówczas państwa, a szczególnie państwa będącego w procesie uprzemysławiania, budowa branży zegarmistrzowskiej, lub zbliżonej do niej miało istotne znaczenie ekonomiczne. Zgodnie z zasadami tejże ekonomii opłacalność produkcji, szczególnie w przypadku ewentualnego eksportu wytwarzanych wyrobów jest tym większy, im większy jest tak zwany „wkład umysłowy” (a nie materiałowy) w proces wytwarzania. W takim kontekście przyjęto także wezwanie Bolesława Bieruta wypowiedziane na IX Plenum KC PZPR nawołujące do uruchomienia w Polsce produkcji aparatów fotograficznych i zegarków naręcznych.[1] Licencja jako droga rozwoju Nie mając żadnej tradycji, czy idącego z nią w parze zawodowego doświadczenia w produkcji zegarków, najlepszą drogą do uruchomienia takiej „fabrykacji” było zakupienie odpowiedniej licencji. Mimo wielkiego uznania dla zegarków z kraju Helwetów, wybór licencjodawcy był z góry przesądzony. W tym aspekcie polityka nie dopuszczała innego niż Związek Radziecki licencyjnego partnera. Trzeba równocześnie przyznać, że radziecki przemysł zegarkowy, dzięki zakupowi przez Rosję Sowiecką, w latach trzydziestych poprzedniego wieku mechanizmów i części do zegarków, a następnie także maszyn i technologii firmy Lip, zapewnił sobie niezłe podstawy do ich produkcji. Powojenny rozwój naukowy i techniczny, przy silnym nacisku na przemysł precyzyjny pozwolił Rosjanom zająć dobrą pozycję wśród zegarkowych producentów. Potwierdzeniem dużego zaangażowania w przemysł zegarkowy było choćby stworzenie jednego, silnego ośrodka projektowego. Naukowo-Badawczy Instytut Przemysłu Zegarowego w Moskwie (NiCzasProm - Научно-исследовательский Институт Часовой Промышленности СССР), był zakładem wiodącym w branży, co oznaczało, że to on przygotowywał projekty wszystkich nowych mechanizmów przeznaczonych do produkcji w każdym z zakładów, oraz opiniował wszelkie proponowane zmiany. Przykładem nowoczesnego mechanizmu własnej konstrukcji Rosjan był ten – znany jako „Kirowskij”, który w drodze licencji zakupił zakład w Błoniu. Negocjacje, zakup i wdrożenie licencji Jak przekazywali uczestnicy negocjacji, tylko dzięki sprytowi udało im się nabyć licencję tego nowoczesnego i zgodnie z przekazem strony radzieckiej rozwojowego mechanizmu oznaczonego jako kaliber 2408. W umowie licencyjnej, którą podpisano w roku 1956 uzgodniono przekazywanie zmian dokumentacji (czego licencjodawca niestety nie zapewniał). Inżynier Kazimierz Żelazkiewicz - „ojciec zegarkowej produkcji w Błoniu”, o zmianach parametrów produkcyjnych wprowadzanych dla zakupionego w drodze licencji zegarka dowiedział się w maju 1960 roku, trakcie swojego pobytu w Pierwszej Moskiewskiej Fabryce Zegarków w Moskwie, produkującej te właśnie mechanizmy. W tym czasie w Błoniu gotowe były już narzędzia do produkcji części mechanizmów i pierwsze partie wytworzonych wedle projektu „zerowego” mechanizmu elementów! Licencja z Kraju Rad nie była wcale tania. „Za 1 arkusz, formatu A 4, płaciliśmy 4,20 rb. (1 rb. = 0,92 dol. USA). Wówczas średnia płaca miesięczna w ZSRR była poniżej 100 rb.” Do tego dochodziły problemy komunikacyjne, bo dokumenty przygotowywał instytut (NiCzasProm), a używała ich fabryka (IMFZ).[2] Jest prawdopodobne, że Rosjanie nie podejrzewali, by wdrożenie licencji i produkcja własnych mechanizmów mogła nam się udać. Pierwsze zegarki Pierwsze zegarki - w tym także te z października 1959 roku były montowane z części w 100% pochodzących ze Związku Radzieckiego. Jednak plany polskich inżynierów były zdecydowanie ambitniejsze. Mechanizm, to „grubsza sprawa” i na opanowanie jego produkcji potrzeba było czasu, ale tarcza, wskazówki, koperta i koronka (główka naciągowa) wytworzone w zakładzie w Błoniu pojawiły się już w kolejnej serii zegarków. „Ojciec polskiego mechanizmu” – inżynier Kazimierz Żelazkiewicz Kazimierz Żelazkiewicz w Błoniu pojawił się w 15. lipca 1959 roku. Wydaje się, że był on w tamtym czasie jedyną osobą w Polsce, która mogła z powodzeniem podjąć się zadania uruchomienia tego typu produkcji. Inżynier Żelazkiewicz jeszcze przed II Wojną Światową prowadził własną firmą produkującą zegary elektryczne (o ofercie były także zegary mechaniczne), oraz aparaty fotograficzne (na licencji). Zaraz po wojnie inżynier Żelazkiewicz uruchamiał produkcję w Łódzkiej Fabryce Zegarów (późniejszej Mera Poltik) i był jej pierwszym dyrektorem. Z zadaniem usunięcia błędu konstrukcyjnego migawki aparatu fotograficznego pracował także w Warszawskich Zakładach Foto-Optycznych. Polski mechanizm Wyprodukowania pierwszej, testowej partii 1000 sztuk mechanizmów własnej produkcji zakład podjął się do dnia 15 grudnia 1961 roku. Udało się!!! Wysiłkiem inżynierów, „artystów z narzędziowni” i całej załogi zakładu, wyprodukowano wszystkie części i złożono pierwsze kompletne mechanizmy. W nich tylko sprężyna napędowa, sprężyna włosowa i kamienie łożyskowe pochodziły z importu z ZSRR. 30 listopada 1961 roku inżynier Żelazkiewicz wręczył dyrektorowi zakładu paletę ostatnich 10 sztuk, z partii ponad 1000 zegarków z części własnej produkcji. Zadanie uruchomienia produkcji polskich mechanizmów zostało wykonane! Wdrożenie licencji, a „Przyjaźń Polsko-Radziecka” O udanym wdrożeniu licencji pracownicy Błonia z radością powiadomili swoich „towarzyszy” z moskiewskiej fabryki. Ci prawdopodobnie przestraszyli się zagrożenia dla ich własnego przemysłu. Już w marcu 1962 roku do zakładu w Błoniu dotarło zarządzenie o wstrzymaniu wytwarzania własnych mechanizmów i produkcji zegarków tylko na bazie dostarczanych z ZSRR części mechanizmów. Taka decyzja „podcięła skrzydła” zaangażowanej i dumnej ze swojego osiągnięcia załodze zakładu. Przy wykluczeniu produkcji mechanizmu nie można było też mówić o jakichkolwiek pracach rozwojowych z nim związanych. Niepotrzebne maszyny i narzędzia W efekcie takiej politycznej decyzji, specjalistyczne i specjalnie wytworzone narzędzia stały się bezużyteczne, a znacząca część zakupionych maszyn nie miała zastosowania w zakładzie. W ten sposób pieniądze przeznaczone na zakup nowoczesnych maszyn i urządzeń zostały w dużej mierze wyrzucone w błoto. Do tego trzeba też zauważyć, że zakupy przeprowadzone z ominięciem embarga (przez Luksemburg i Wiedeń) były wyjątkowo kosztowne. Podawany jako przykład wielowrzecionowy automat do obróbki płyt głównych mechanizmu nie doczekał się nawet rozkonserwowania i rozruchu zerowego, a później został prawdopodobnie sprzedany do Związku Radzieckiego. Prasa o zegarkach z Błonia Zakup licencji, montaż zegarków z części radzieckich, a w szczególności wdrożenie licencji i produkcja polskiego mechanizmu były powodem natężenia publikacji w prasie codziennej, magazynach technicznych, a nawet w Polskiej Kronice Filmowej. Temat ten został jednak w środkach masowego przekazu drastycznie ucięty w chwili zakazu produkcji polskich mechanizmów. Milczenie takie było o tyle szkodliwe, że także w społeczeństwie wiedza o zegarkach z Błonia była znikoma, a dokonanie polskich inżynierów poszło w niepamięć. Nazwy zegarków z Błonia Niewiele wiadomo o źródle pochodzenia patriotyczno i narodowo brzmiących nazwach modeli zegarków. Wyjątkiem jest oczywiście pierwsza nazwa - „Błonie”, która została wybrana z propozycji przesłanych na konkurs ogłoszony w prasie. Nazwy: Błonie Super i Blonex, były na pewno modnymi dla czasu ich pojawienia się na tarczach zegarków przeróbkami na nowoczesne i proeksportowe ich odpowiedniki. Nazwa Blonex Antymagnetyczny była pochodną wymagań stawianych temu zegarkowi na etapie produkcji. O źródle pochodzeniu pozostałych nazw modeli zegarków, to jest: Alfa, Arras, Atlas, Bałtyk, Delfin, Dukat, Jantar, Kurant, Lech, Polan, Wars, Zodiak niestety nic nie wiadomo. Zakończenie produkcji zegarków W 1968 roku produkcja zegarków została wygaszona, a ostatnia ich partia w liczbie 1700 sztuk, kierowana do oficerów polskiego lotnictwa została wyprodukowana w roku 1969. Ponad milion zegarków z Błonia i wiedza o nich W ciągu dekady zegarkowej produkcji w Błoniu, z taśm montażowych zakładu zeszło ponad 1,2 miliona zegarków. W chwili ich pojawienia się na rynku były one konkurencyjnymi dla dominujących na nim produktów radzieckich. Po zakończeniu produkcji, a szczególnie na skutek rewolucji kwarcowej zegarkowe wyroby z Błonia poszły w zupełną niepamięć. Szersze zainteresowanie zegarkami z Błonia było zasługą zgrupowania się osób poszukujących wiedzy o tych zegarkach na funkcjonującym już wtedy forum dyskusyjnym Klubu Miłośników Zegarów i Zegarków. Dodatkowo znaczenie miało także opublikowanie wspomnień inżyniera Kazimierza Żelazkiewicza, oraz książek: Profesora Zdzisława Mrugalskiego „Przemysł Zegarowy w Polsce” i historii zakładu w Błoniu pana Jerzego Bezpałko. Kolejnym istotnym dla wzrostu zainteresowania i propagacji wiedzy o zegarkach z Błonia krokiem była pierwsza wystawa tych zegarków, która miała miejsce w salonie odCzasu doCzasu w warszawskich Złotych Tarasach w roku 2010. Jej naturalnym następstwem była książka autora niniejszego opracowania: „Przystanek: Zegarek. Zegarki i przystawki balansowe z Błonia”. Ta właśnie pozycja stała się dla wszystkich kolekcjonerów zegarków z Błonia i osób zainteresowanych tematem wręcz niezbędnym przewodnikiem.