Dziwna pogoda w Tokio Sochaczew

CZASEM NAJBARDZIEJ NIEZWYŁE RZECZY DZIEJĄ SIĘ NA ZWYKŁYCH ULICACH W Tokio, gdzie neonowe światła kontrastują z ciszą bocznych uliczek, rodzi się nieoczywista relacja między introwertyczną Tsukiko a jej dawnym nauczycielem, którego nazywa Senseiem. Ich przypadkowe spotkanie w barze sake daje początek głęboko ludzkiej opowieści o samotności w tłumie, drugich szansach i o tym, że czasem najważniejsze chwile przydarzają nam się wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy. Hiromi Kawakami umiejętnie prowadzi nas przez nocne bary, zatłoczone perony i ciche mieszkania, w których codzienność nabiera niezwykłej delikatności. To opowieść o próbie przełamywania nieśmiałości, samotności i własnych przyzwyczajeń – subtelna, kameralna i pełna niedopowiedzeń, uczy prawdziwie celebrować chwile. Zachwyca nie tylko klimatem współczesnego Tokio, ale też niezwykłą uważnością na to, co między ludźmi najważniejsze. Dla fanów Perfect Days i Ukochanego równania profesora „To powieść o miłości, która zaczyna się od wspólnego zamówienia w barze i od tego momentu jedzenie jest już tylko pretekstem. Hiromi Kawakami potrafi zrobić z dwóch osób (i jednej karafki sake) cały wszechświat: cichy, niezręczny, komicznie staroświecki i nagle przejmująco delikatny. Tu uczucie nie krzyczy – ono zbiera okruchy dnia: czajniczki pociągowe, baterie „z odrobiną życia”, targ z pisklętami, zimne wieczory, podczas których dystans jest niemal jak dotyk. To książka, po której chce się pić herbatę z czymś nieoczywistym, liczyć gwiazdy i przestać udawać, że „aha” nie jest całym zdaniem. Najczulsza rzecz, jaką od dawna czytałam”. - Justyna Bargielska „Spotkanie dwojga ludzi zawsze jest lekcją, a spotkanie na kartach tej książki przypomina zadanie z gwiazdką. Już sam proces jego rozwiązywania daje wielką satysfakcję. Niezwykle cenna lektura”. - Justyna Suchecka „Hiromi Kawakami sprawia, że gdy obserwujemy relację dorosłej kobiety z byłym nauczycielem, chcemy stąpać za nimi po cichu, by nie spłoszyć uczucia rozwijającego się subtelnie i powściągliwie. To historia o tym, jak z dwóch samotności utkać więź, która nie potrzebuje jednoznacznej definicji. „Urzekająca opowieść. Skromna, pozbawiona sentymentów, pełna uroczej niezręczności, a przede wszystkim – bliska życia. A w tle? Smaki Japonii: ostre chrupki z Niigaty, yudōfu, oden i sake…” - Aleksandra Pakieła