Polska Egzotyczna. Tom 1. Przewodnik Sępopol

Opis

Specyfikacja

Opinie Polska Egzotyczna. Tom 1. Przewodnik Sępopol

Na liście znajdują się opinie, które zostały zweryfikowane (potwierdzone zakupem) i oznaczone są one zielonym znakiem Zaufanych Opinii. Opinie niezweryfikowane nie posiadają wskazanego oznaczenia.

• 

  Użytkownik Ceneo 17 listopada 2014

  3

  Przewodnik w tonacji kolorowej znaczy czarno-szaro-białej, jak większość przewodników tego wydawnictwa. Nawet mapy są w takiej samej tonacji. Jest tylko 16 kart z barwnymi fotografiami. Przewodnik inny niż inne przewodniki. Jest w nim 15 rozdziałów, ale inaczej pisanych. Treść każdego z rozdziałów jest pisana „jednym ciągiem” tzn. przeplata się trasa wędrówki z informacjami o miejscach, historią, legendami. Różnice są w wielkości czcionki. Trasa przemarszu jest napisana większą czcionką, a pozostałe teksty mniejszą. Niby ma to jakąś logiczną całość, ale... utrudnia to znalezienie potrzebnego w danej chwili tekstu. Tylko trasy przemarszu odseparowane są poprzeczną grubą kreską. Potrzebne jest odseparowanie tekstów choćby nagłówkami np.”trasa” „legendy”, „historia” etc. bądź napisanie teksu w innej niż czarna czcionce, np. granatowej, brązowej, łatwej do odczytania w terenie. Niestety zastrzeżenia mam też do samej czcionki, bo czcionka tekstu nie jest tak do końca czarna. Mapy, czarno-szaro-białe są mdłe. Nawet trasa przemarszu nie jest zaznaczona kolorem. Nie ma zaznaczonego kierunku marszu. Na niektóre trasy przemarszu składa się kilka map, na różnych stronach. Na ich Początku lub końcu brak informacji na której stronie jest poprzednia bądź ciąg dalszy mapy. Znalezienie następnej to wertowanie kartek, lub sięganie do zakładki (str.2). Brak info o infrastrukturze turystycznej zmusza do zakupu innego przewodnika i dodatkowego balastu w trakcie podróży. Teren wszak jest mniej znany. W treści czasem można przeczytać o możliwości noclegowych, ale to zbyt mało. Przewodnik raczej dla tych co ich pasjonuje historia regionu, legendy. Ponadto dla obeznanych już z turystyką, co wiedzą gdzie szukać noclegu etc., a nie dla nowicjuszy. W przewodniku są zawarte też refleksje autora nad tym co widzi, czego doświadcza po drodze. Szkoda, że nie ma informacji, czy tymi trasami (za wyjątkiem fragmentów ) można poruszać się rowerem. To z punktu widzenia rowerzystów, którzy chcieliby się wybrać w opisane rejony z rowerem i sakwami. Taka forma turystyki jest coraz bardziej popularna. Przewodnik ma zakładki. Pod przednią znajduje się skorowidz mapek, ale jest mało wystarczający. Powinna być dołączona większa mapa w kolorze z zaznaczonymi obramówkami map opisanych fragmentów tras do przejścia. Pod drugą zakładką (na końcu książki) jest legenda do map. Taka sama jałowa jak mapy. Zakładki są przydatne bo można włożyć między kartki, kiedy chce się jakąś stronę zaznaczyć i do niej na trasie wrócić. Jako, że szata graficzna tego przewodnika nie powala na kolana, zmuszony byłem jak z innym przewodniku tego wydawnictwa użyć zakreślaczy, aby poprawić szatę a tym samym usprawnić sobie korzystanie z przewodnika. Prócz flamastrów poszedł w ruch też ołówek. Na mapach kolorem czerwonym zaznaczyłem trasę przemarszu. Jeśli na trasę przemarszu składa się kilka map to na krańcach zaznaczyłem długopisem na jakiej stronie jest ciąg dalszy mapy lub poprzednia (jeśli ta jest środkową, a całość składa się z trzech map). Nazwa miejscowości początkowej i końcowej pomalowałem kolorem zielonym. Też tak poczyniłem na początku rozdziału, gdzie są wyszczególnione miejscowości mijane na trasie. Zaznaczyłem na czerwono strzałki wskazujące kierunek marszu. Nad mapami zaznaczyłem numer rozdziału, którego mapa dotyczy. W ruch poszedł ołówek , którym z boku na kartkach zapisałem, odseparowując poprzecznymi liniami fragmenty tekstu, ”trasa”, „ historia” „info”, „legendy”, ”opis”. W ten sposób łatwiej cokolwiek w treści znaleźć. Na żółto potraktowano teksty o atrakcjach np. nazwa kościoła. Tak przygotowany przewodnik dopiero nadaje się do użycia. Byle nie przesadzać z pstrokacizną. Podczas zakreślania na mapie na str. 193 zauważyłem niezgodność z początkiem rozdziału 8 w nazwie miejscowości. Na początku rozdziału są miejscowości Zubrzyca Górna i Zubrzyca Dolna a na mapie Zubrzyca Wielka i Zubrzyca Mała. Dokupiłem mapę Podlaskie, na której spróbuję nanieść fragmenty map z przewodnika. To pod kątem ewentualnego planowania tras dla roweru po opisanym regionie. Tak naprawdę to, aby „rozpracować” ten przewodnik w powyższy sposób, by się nadawał do użytku, to potrzeba poświęcić sporo czasu. Przewodniki wydawcy REWASZ są albo bardzo kolorowe albo szare jak ten opisywany. Przewodniki oceniam zawsze pod kątem praktyczności w terenie. Ze względu na powyższe braki, konieczność dokupienia dodatkowo mapy, daję 3 gwiazdeczki. Wydawnictwo zwraca się z apelem, aby powiadamiać o spostrzeżeniach i podaje nawet adres e-mail. Nie zamierzam wysyłać e-maila bo i tak się tym nikt nie przejmie. Autorzy i wydawnictwo zawsze maja swoje „wizje”

  Rozwiń Zwiń

  • bogata treść przewodnika
  • praktyczny format

  • bezbarwne mapy
  • brak mapy całości trasy
  • przewodnik czarno-szaro-biały
  • treść pisana „jednym ciągiem”