Idea fenomenologii (E-book) Sępopol

Edmund Husserl (1859-1938), wybitny filozof niemiecki, jeden z najwybitniejszych myślicieli XX w. Początkowo zajmował się filozofią matematyki, dokonał ostrej krytyki psychologizmu w logice; w późniejszym okresie (1901-1913) rozszerzył zakres badań na zagadnienia teorii poznania i sformułował koncepcję filozofii fenomenologicznej. Głosił hasło ,,powrotu do rzeczy", tj. dotarcia do ich istoty w ,,bezpośredniej naoczności", metodą tzw. redukcji fenomenologicznej polegającej na oglądzie istot, nie zaś rozpatrywaniu faktów oraz na ,,zawieszeniu" naturalnego przeświadczenia o istnieniu świata realnego. W "Pięciu wykładach" Husserl po raz pierwszy publicznie wypowiedział idee, które miały określić całe jego późniejsze myślenie. Daje w nich zarówno jasne przedstawienie redukcji fenomenologicznej, jak i podstawowej idei konstytucji przedmiotów w świadomości. Spis treści: Andrzej Półtawski: Słowo wstępneVIIJanusz Sidorek: Od tłumaczaXXINota edytorskaXXIIIIDEA FENOMENOLOGII PIĘĆ WYKŁADÓW3Wprowadzenie wydawcy3Dyspozycja wykładów10A. Rozważania fenomenologicznego szczebel pierwszy11B. Rozważania fenomenologicznego szczebel drugi16C. Rozważania fenomenologicznego szczebel trzeci21Wykład pierwszy28Naturalna postawa myślowa a nauka28Filozoficzna (refleksyjna) postawa myślowa30Sprzeczności zwiazane z refleksja nad poznaniem w nastawieniu naturalnym32Podwójne zadanie prawdziwej krytyki poznania34Prawdziwa krytyka poznania jako fenomenologia poznania36Nowy wymiar filozofii; jej własna metoda przeciwstawiona nauce37Wykład drugi41Początek krytyki poznania: postawienie pod znakiem zapytania wszelkiej wiedzy41Uzyskanie absolutnie pewnego gruntu w nawiazaniu do Kartezjafskiego rozważania sceptycznego42Sfera danych absolutnych44Powtórzenie i uzupełnienie; obalenie argumentów przeczących możliwości krytyki poznania46Zagadka poznania naturalnego: transcendencja49Rozróżnienie dwóch pojęć transcendencji i immanencji50Pierwszy problem krytyki poznania: możliwość poznania transcendentnego51Zasada redukcji teoriopoznawczej55Wykład trzeci57Spełnienie redukcji teoriopoznawczej: wyłączenie wszelkich transcendensów57Temat badań: czyste fenomeny58Kwestia ,,obiektywnego obowiązywania" absolutnych fenomenów63Niemożliwość ograniczenia [fenomenologii] do danych jednostkowych; poznanie fenomenologiczne jako poznanie istoty67Dwa znaczenia pojęcia ,,apriori"69Wykład czwarty71Poszerzenie sfery badaf za pomocą intencjonalności71Samoobecna prezentacja tego, co ogólne; filozoficzna metoda analizy istotowej72Krytyka teorii oczywistości jako pewnego poczucia; oczywistość jako samoprezentacja76[Fenomenologia] nie ogranicza się do sfery efektywnej immanencji; tematem wszelka samoprezentacja79Wykład piąty84Konstytucja świadomości czasu84Uchwycenie istoty jako oczywista prezentacja esencji; konstytucja jednostkowej esencji i świadomości czegoś ogólnego86Dane kategorialne91To, co symbolicznie pomyślane, jako takie93Obszar badań w jego najszerszym zakresie: konstytucja różnych modi przedmiotowości w poznaniu; problem korelacji poznania i przedmiotu poznania94Dodatek I99Dodatek II102Dodatek III104Słownik terminologiczny108Skorowidz osób109Skorowidz pojęć