banał. możesz być sobą i nie musisz płacić za to wstydem Płoty

witam, tutaj zbiór banałów. jeśli czujesz za dużo, myślisz za bardzo i boisz się, że nie pasujesz spokojnie, nie jesteś sam/sama. i tak, brzmi to banalnie, ale to właśnie w banałach kryje się najskuteczniejsza forma przemocy: te wszystkie nie przesadzaj, inni mają gorzej, które po cichu mordują twoją autentyczność pod przykrywką dobrych rad. widzisz, będzie tu trochę o tobie. banał to nie poradnik i nie recepta na szczęście. to raport z wnętrza człowieka, który pół życia udawał, że ogarnia, a nie wiedział nawet, jak bez instrukcji włączyć pralkę. to książka o przedszkolach produkujących znerwicowanych, o szkołach uczących wstydu i o dorosłości, która wymaga ogarniania zus-u przy jednoczesnym płaczu w poduszkę, bo ktoś nie odpisał na messengerze i twoje poczucie własnej wartości nagle umarło. czytając, możesz się zaśmiać, możesz poczuć ściskanie w brzuchu bo nagle zobaczysz w tym tekście kawałek siebie. i o to chodzi. żeby przestać udawać, że wszystko jest cacy. bo prawda jest taka, że każdy z nas jest trochę kosmitą w piaskownicy. wsiadaj na pokład, weź głęboki wdech i bądź sobą. Piotr Białasiewicz muzyk, producent, autor, twórca wizualny, człowiek renesansu współczesnych mediów. To głos, który znacie z popularnego podcastu banał. W swojej twórczości Białasiewicz staje po stronie tych, którzy czują za dużo i myślą za głośno. Jest przewodnikiem po świecie wewnętrznych rozterek i udowadnia, że wcale nie jesteś sam z tym wszystkim, co w tobie siedzi. Poza prowadzeniem banału komponuje, pisze, rapuje, produkuje muzykę, a także maluje, płynnie łącząc różne formy sztuki w celu wyrażania siebie. Spis treści: Okładka Karta tytułowa Karta redakcyjna wszyscy jesteśmy Luckiem to nie nieśmiałość, to filtr ochronny nie jestem Ewą, a i tak kazali mi się wstydzić nie proszę, to przynajmniej nikt nie odmawia czerwony długopis głos, który nie jest mój pierwsza kolejka, ostatnia rola nieskończona szkolna dyskoteka to nie ja, proszę pani guma, która dalej leci nie zawsze potrafiłem powiedzieć nie a co z tego będziesz mieć? ostatnia wiadomość całowaliśmy się przez szybę dobre zachowanie jak zagadać i nie umrzeć (społecznie) nadworny grafik szkoły nie napisałem. znowu nie był zły. po prostu go nie było pierwsze kłamstwo to zaczyna się od głupot rozstaliśmy się instrukcja obsługi końca w tłumie, ale sam tamtej nocy naprawdę mówiłem ja miłość i obsesja ciało, które nie umie mówić nie odpisuj pierwszy odpoczynek był mi obcy zaliczone na 3