Książka "Baśnie w obrazkach zakodowane" Pieniężno

Baśnie w obrazkach zakodowane Odkryj baśnie na nowo przez kodowanie i teatr! W książce znajdziesz zestaw graficznych dyktand - obrazków przedstawiających przedmioty z najbardziej znanych baśni. Po ich ułożeniu dzieci mogą odegrać krótkie scenki, które angażują emocje, rozwijają wyobraźnię i utrwalają treść bajek. Poznaj przygody Czerwonego Kapturka, Aladyna, Śpiącej Królewny, Trzech Świnek czy Pana Twardowskiego. Każda scenka to zabawa z postaciami, takimi jak wilk, księżniczka, smok czy zaklęta żaba. Zabawa łączy kodowanie z teatrem, ruchem, dialogiem i zagadkami - to aktywna, twórcza edukacja pełna radości! Książka zawiera 15 baśni – 10 znanych z klasyki światowej i 5 polskich. Każda baśń została opracowana według stałego schematu: krótki opis utworu, motto w formie przysłowia, trzy charakterystyczne przedmioty występujące w fabule oraz odpowiadające im trzy dyktanda graficzne do ułożenia na macie kodującej. Do każdego przedmiotu przygotowana jest także krótka scenka teatralna, którą dzieci mogą odegrać bezpośrednio po wykonaniu dyktanda. W sumie publikacja zawiera 45 dyktand graficznych i 45 scenek, łącząc elementy kodowania z teatrem i zabawą ruchową, co sprzyja aktywnemu utrwalaniu treści baśni Lista baśni: Kopciuszek Czerwony Kapturek Aladyn i magiczna lampa Piękna i Bestia Trzy małe świnki Brzydkie kaczątko Jaś i Małgosia Śpiąca królewna Dziadek do orzechów Królewna Śnieżka Pan Twardowski Bazyliszek Świteź Smok Wawelski Zaklęta królewna Wskazówki dydaktyczne do pracy z książką Przygotowane w książce kolejne obrazki przedstawiają przedmioty występujące w omawianych baśniach. Po ułożeniu obrazków na macie - dyktanda graficzne - możecie odegrać z dziećmi krótkie scenki. W każdej scence występuje przedmiot z obrazka. Dzięki temu dzieci lepiej zrozumieją treść bajki, a jednocześnie utrwalą ją w sposób angażujący, twórczy i pełen radości. Każda scenka może być odegrana przez dzieci bezpośrednio po ułożeniu obrazka - stanowi to naturalne rozszerzenie pracy z kodowaniem. Dzieci oczywiście nie muszą uczyć się kwestii na pamięć. Nauczyciel może przeczytać treść i proponowane dialogi na głos, a dzieci odegrają role na podstawie zrozumienia sytuacji. Dialogi mogą być wypowiadane własnymi słowami - najważniejsze jest uchwycenie sensu i emocji scenki, a nie zapamiętanie konkretnego tekstu. W zależności od liczby dzieci, klasę można podzielić na mniejsze zespoły - każda grupa może odegrać inną scenkę lub różne wersje tej samej. Ruch sceniczny, gesty i mimika nie muszą być skomplikowane - liczy się zaangażowanie i radość z zabawy. Do odtwarzania scenek można także wprowadzić proste rekwizyty albo wykorzystać ułożone wcześniej obrazki jako tło do przedstawienia. Zajęcia można także rozpocząć od elementu zagadki - dzieci układają wybrany obrazek na macie, a ich zadaniem (lub zadaniem innej grupy) jest odgadnięcie, z jakiej bajki pochodzi przedstawiony przedmiot lub do jakiej scenki pasuje najbardziej. To aktywizuje myślenie, uczy analizowania obrazów i pobudza ciekawość. Innym wariantem pracy jest zachęcenie dzieci do samodzielnego tworzenia scenek lub krótkich opowieści na bazie poznanej bajki - z możliwością wymyślania własnych wersji zdarzeń. Można również zamienić role: to uczniowie wybierają znaną bajkę i projektują na macie swój własny obrazek - przedstawiający nowy przedmiot, następnie kodują go za pomocą współrzędnych na macie do kodowania.Takie podejście pozwala na integrację wielu obszarów edukacyjnych - rozwija kompetencje językowe, matematyczne, społeczne i artystyczne. Łączy ruch z kodowaniem i wyobraźnią, dzięki czemu dzieci uczą się w sposób aktywny, kreatywny i pełen emocji.