Całkowicie odmienna praktyka Opole

Książka stanowi interpretację fragmentów dzieł argentyńskiego pisarza Antonia Di Benedetto przez wpisanie ich w dialog z twórczością między innymi Emmanuela Levinasa, Mauricea Merleau-Pontyego, Jacquesa Derridy, Julio Cortazara, Franza Kafki, Marcela Prousta oraz Jana Vermeera. Do istotnych kluczy interpretacyjnych należą pisma reprezentującego fenomenologię egzystencjalną psychiatry Ronalda Davida Lainga oraz filozoficzno-neurologiczne studia Oliviera Sacksa. Teksty wymienionych - i wielu innych - autorów są odczytywane z intencją nawiązania relacji bliskości między nimi a czytelnikiem. W książce poruszono także problematykę znaczenia pracy z tekstem w budowaniu poczucia tożsamości, języka jako systemu łączącego aspekty werbalne, muzyczne i plastyczne oraz eksperymentów stylistycznych podejmowanych wobec niejednorodności sensu. Osią refleksji jest dążenie do sformułowania zgody na pisanie niedoskonałe, inkluzywne w stosunku do lęku, jakie ono budzi, przedstawionego jako lęk piszącego przed samym sobą. Szczególna rola w osiągnięciu tego celu przypisana zostaje sztuce muzycznej. Praca zawiera obszerne cytaty z niepublikowanych w Polsce tekstów Antonia Di Benedetto w tłumaczeniu na język polski. Spis treści: Wstęp. W środku strumieniaCzęść pierwsza. „Perła na dnie morza”Część druga. „Życie w sensie żywotnym”I. „Praca, dzięki której bierzemy byt w posiadanie…”II. „Wszystko, co nie jest literaturą, nudzi mnie...”III. Przestrzeń, w której wieje kosmiczny wiatrIV. Niekończące się istotyV. Technika i transgresjaVI. „Gość z innego świata”?VII. „Architektura, czarodziejskie pismo”VIII. „Aparat o tak rozsądnym wyglądzie”Część trzecia. „Ucieczka, która dąży do tego, by się nie udać”I. „[…] już jest prawie za cicho…”II. Besarion – „entuzjastyczny element”III. „Wyspa całkowitego porządku”IV. Imiona kobiety – kobieta NinaV. Mise en abyme – powieść kryminalnaVI. Usypianie i przebudzeniePisanie chciane i niechciane„Domy, których hałas…”„Sześcioramienny instrument”„Excepto esas cosas esforzadas, nuestra vida era como la de los demás”VII. Przepędzenie Besariona i koniec powieściVIII. „Dar tego, co myśli stawia opór”ZakończenieBibliografiaIndeks osób