Ja Konwickiego (PDF) Myślenice

Judith Arlt napisała dotąd dwie książki o Tadeuszu Konwickim, niniejsza praca jest trzecią, co nasuwa skojarzenia ze strategią autora Czytadła , komponującego swe utwory w trzyczęściowe sekwencje. Pisząc o Konwickim, Judith Arlt delikatnie stylizuje, buduje wywód tak, by przypominał on swój przedmiot, by w narracji naukowej ( organizacji tekstu, stylistyce, składni, leksyce) rozpoznawalne stawały się chwyty, które uważnemu Czytelnikowi kojarzyć się będa z charakteryzowaną w książce prozą artystyczną. Judith Arlt pisze o Konwickim i o sobie-w roli badaczki Konwickiego. Autorka raz po raz wypada z kolein klasycznej narracji naukowej i zbacza w stronę anegdotyczności, fabularności, autobiograficzności. Wtedy właśnie styka sie z fikcyjnym Kojranem, tym bratem-bliźniakiem Konwickiego. Wchodzi w przestrzeń fikcji, staje się częścią świata, którym zarządza Mistrz. Spis treści: Wstęp Podziękowania Wykaz skrótów I. Formy narratorskiego "ja" I.1. Kompetencja I.2 Rozszczepienie struktury narracyjnej I.3. Oddawanie głosu II. Formy eseistycznego "ja" II.1 "O sobie nie warto" - Kalendarz i klepsydra (1976, 2005) II.1.1. Instancja nagłówkowa II.1.2. Rok 1974 II.1.3. "O sobie nie warto" II.2. "Ale to nie byłem ja" - Wschody i zachody księżyca (1982) II.2.1. Bez cenzury II.2.2. Rok 1981 II.2.3. "Ale to nie byłem ja" II.3. "Ja jestem podobny do was wszystkich" - Nowy Świat i okolice (1986) II.3.1. Rutyna II.3.2. Nowy Świat II.3.4. "Ja jestem podobny do was wszystkich" III. "Ja" Konwickiego III.1. Portret zbiorowy III.2. Bóg konstelacji III. 3 J.A.