Lwowska opowieść Tom 2 Gorzki smak rosolisu Lubań

„Gorzki smak rosolisu. Lwowska opowieść. Tom 2” to kontynuacja niezwykłej historii o Rebece, która zmaga się z wyzwaniami losu w trudnych czasach. Ta powieść przenosi czytelników w malownicze, ale zarazem dramatyczne realia Lwowa, ukazując nie tylko siłę marzeń, ale także nieustanną walkę o przetrwanie. Rebeka, w obliczu wojny i narastających prześladowań, stara się spełnić swoje kulinarne ambicje, tworząc przepisy na pralinki, lody oraz likiery. Jej pasja do gotowania staje się sposobem na ucieczkę od otaczającej rzeczywistości, a także szansą na wsparcie rodziny w trudnych chwilach. Poradnik kulinarny w trudnych czasach W trakcie lektury można dostrzec, jak Rebeka rozwija swoje umiejętności kulinarne, pisząc porady i przepisy dla lwowskich gazet. Jej zmagania z chaosem, który zapanował w wyniku wojny, są nie tylko osobistą walką, ale również odzwierciedleniem losów wielu innych ludzi tamtych czasów. Czytając tę książkę, można poczuć zapach świeżo upieczonych ciast i smak słodkich likierów, które stały się symbolem nadziei w obliczu tragedii. Przyjaźń i wsparcie w cieniu wojny Danka, przyjaciółka Rebeki, odgrywa kluczową rolę w jej życiu, pomagając jej odnaleźć pracę w niemieckiej jadłodajni. Ich relacja pokazuje, jak ważne jest wsparcie bliskich w najtrudniejszych momentach. Dzięki przyjaźni Rebeka odnajduje w sobie siłę do walki o lepsze jutro. Wspólne chwile w kuchni stają się dla obu kobiet źródłem otuchy, a gotowanie zyskuje nowy wymiar – staje się aktem buntu przeciwko beznadziejności. Książka pełna emocji i refleksji „Gorzki smak rosolisu” to nie tylko opowieść o kulinariach. To historia, która porusza serca i skłania do refleksji nad wartością marzeń, przyjaźni i odwagi w obliczu przeciwności losu. Styl pisania autorki, Katarzyny Majewskiej-Ziemba, jest pełen ciepła i empatii, co sprawia, że czytelnik szybko angażuje się w losy bohaterów. Fragmenty dotyczące kulinariów są przeplatają się z dramatycznymi wydarzeniami historycznymi, co nadaje powieści głębię i sprawia, że jest ona niełatwa do zapomnienia. Przygotuj się na emocjonującą podróż przez Lwów, gdzie smak i zapach stają się symbolem nadziei oraz siły przetrwania. Ta książka z pewnością zainspiruje do refleksji nad tym, co naprawdę jest ważne w życiu. Zachęcamy do sięgnięcia po tę poruszającą opowieść, która wciągnie w swoje sidła i na długo pozostanie w pamięci. Fragment książki Rozdział I Siedziały z ciotką przy stole, a między nimi leżały zapisane kartki. Przeglądały je, odkładały na bok i znowu brały kolejne. W kolorowych pudełeczkach było ich jeszcze więcej, wymieszane wyglądały jak kupo¬ny na loterię. Rina w końcu odsunęła je wszystkie od siebie i spytała: – Rebeko, na dzisiaj już chyba dość? Pora spać. – Wstała od stołu i odłożyła okulary. – Życzę ci dobrej nocy i proszę, żebyś nie siedziała za długo. Rebeka została sama ze swoimi notatkami, które wreszcie chciała uporządkować. Odkąd dostała propozycję pisania porad kulinar¬nych w „Gazecie Lwowskiej” i „Poradniku dobrej gospodyni”, zaczęła skrupulatnie zapisywać wszystkie swoje kuchenne uwagi i spostrze¬żenia na mniejszych i większych kartkach. Wkładała je do pudełek, a niektóre wklejała do przepiśnika, jednak sama nie umiała potem niczego w tym bałaganie odszukać. Od czasu, jak wyprowadziła się z rodzinnego domu, miała już czwarty zeszyt. Zrobiło się tego tak dużo, że zaczynała się gubić. Skrupulatna ciotka sama zapro¬ponowała usystematyzowanie tego nieładu, jak delikatnie określiła jej zaśmiecone zbiory. Rina skrupulatnie przepisywała wszystkie karteczki, zaznaczała je odpowiednimi kolorami, a potem układała w oznaczonych pudełkach. Starannie kaligrafowała nazwy działów, pod którymi należało szukać określonych porad. Przypominało to zbiory uniwersyteckie a nie kulinaria, co kilka razy podkreśliła, za-dowolona z efektów własnej pracy. Reba ciągle mieszkała z ciotką. Na początku zakładała, że nie będzie umiała porozumieć się z oschłą starą panną, w dodatku tak podobną do ojca. Czas pokazał, jak bardzo się myliła. Ciotka była wyrozumiała, dyskretna i zorganizowana. Nigdy nie udzielała rad nieproszona, za to poproszona była prawdziwym wsparciem. To właśnie Rina uświadomiła jej w delikatny sposób, że jeśli chce się rozwijać, powinna nadrobić własne braki. Zaczęły wspólne wieczo¬ry głośnego czytania i rozmów o literaturze, sztuce i wielu innych sprawach, o których do tej pory Reba nie miała większego pojęcia. Powtarzała z ciotką francuski, więc umiejętności nabyte w Peticie nie poszły w zapomnienie, przy okazji Rina odświeżyła sobie dawno nieużywane słownictwo. Z czasem ich wieczory dyskusyjne przerodzi¬ły się w przyjacielskie pogawędki w obcym języku. W polskim także robiła postępy, pisała już prawie bezbłędnie i bez wstydu oddawała swoje przepisy i notki kulinarne do gazet. Ciotka wspierała ją, kiedy tylko mogła. Po pierwszych nieudolnych próbach pisania to właśnie Rina i jej znajomy dziennikarz cierpliwie tłumaczyli Rebece zasady poprawnego składania zdań i używania zwrotów, które sprawią, że czytelniczki będą się z nią utożsamiały. I będą chciały gotować jak ona. Zdawała sobie sprawę, ile zawdzięcza Rinie i Michałowi Kawce. Wszystko zaczęło się od jego kawiarni. To on dał jej szansę, a ciotka wsparła. Kawka odniósł prawdziwy sukces w ciągu kilku miesięcy. O książce Nigdy nie rezygnuj z marzeń, nawet jeśli wydają się nieosiągalne albo piętrzą się kłody pod nogami. Ta powieść udowadnia, że talent i ciężka praca są kluczem do sukcesu, nawet jeśli nie pasują do właściwych drzwi. Od tej powieści niełatwo się oderwać! Polecam! Joanna Nowak, autorka sag: Podróż wołyńska i Krakowska kołysanka