Myślenie dramatyczne Kraków

Pytanie: „czym jest myślenie?” jest być może najważniejszym pytaniem filozoficznym. W myśleniu bowiem stawiane są wszystkie inne pytania. Dobrosław Kot próbuje przeniknąć żywioł myślenia, który rozpoznaje jako dramatyczny, pełen nieusuwalnych napięć. Te napięcia odciskają się w mowie: wielu filozofów ma świadomość, że wypowiedzenie tego, co według nich najważniejsze dla myślenia, jest niemożliwe na gruncie zastanego języka. Tak jest choćby w przypadku kwestii bycia (Heidegger) czy drugiego człowieka (Buber, Rosenzweig, Lévinas, Tischner). U tych i wielu innych filozofów myślenie jest nie tyle sztuką argumentowania i uzasadniania, co raczej próbą wypowiedzenia tego, co Inne. Ruch myśli odbywa się pomiędzy tym, co już oswojone, a tym co jeszcze nienazwane. Dlatego myślenie dramatyczne często sięga po środki rzadko obecne w dyskursie: metafory, opowieści, poezję, słowotwórstwo. W Myśleniu dramatycznym autor – wychodząc od intuicji Józefa Tischnera – próbuje podążyć tropem tych napięć. Spis treści: Wprowadzenie 1. Pytanie o myślenie 2. Inspiracja 3. Zastrzeżenia Rozdział I Tropy dramatyczności 4. Uwagi wstępne 5. Pojęcie dramatu 6. Pojęcie tragedii 7. Istota dramatyczna 8. Literackość i teatralność 9. Ukryte życie dramatu 10. Problematyczność 11. Dramatyka i dialogika Rozdział II Tropy myślenia 12. Uwagi wstępne 13. Metafory myślenia 14. Myślenie metafor 15. Myślenie bycia 16. Myślenie i wartości 17. Nowe myślenie 18. Początek myślenia 19. Myślenie i różnica Rozdział III Drogi myślenia 20. Uwagi wstępne 21. Pismo 22. Objawianie 23. Pozadyskursywne 24. Życie słowa 25. Nieprzetłumaczalność Zakończenie 26. Wnioskowanie 27. Zapytywanie 28. Krążenie 29. Zagadywanie 30. Pomijanie 31. Sąsiadowanie Bibliografia Streszczenie Indeks nazwisk