Czas zdrajców Kalisz

Spacer po linie Rok 1935. Do polskiego konsulatu we Wrocławiu zgłasza się młoda rozwódka z ofertą sprzedaży tajnych dokumentów, które mogą wstrząsnąć nie tylko polską, ale nawet europejską polityką. Cena, jakiej za nie żąda, jest jednak zdecydowanie wygórowana. Kapitan Jan Henryk Żychoń, do którego trafia sprawa, szybko dowiaduje się, że Aurelia Teichert de domo Oskiada Inglisjan vel Inglisowicz, oprócz niezwykłych talentów: językowego i pianistycznego, ma ogromną słabość do postawnych mężczyzn o charakterystycznej fryzurze. Postanawia ściągnąć ze Lwowa jednego ze swoich najlepszych ludzi Edwarda Popielskiego, zwanego Łyssym. Na widok zdjęcia nieprzeciętnej piękności o oczach pełnych orientalnej melancholii Popielski odrzuca wszelkie skrupuły i postanawia przyjąć zadanie sprawić, by ponętna rozwódka na jakiś czas zapomniała o bożym świecie i dobrowolnie zdradziła mu treść dokumentów. Za nic mając ostrzeżenia Żychonia: Niech się pan sam w niej nie zakocha! rusza do Wrocławia. Spotkanie z piękną Aurelią i z brutalnymi funkcjonariuszami tajnych służb hitlerowskich okaże się najniebezpieczniejszą z jego misji. Misterna gra wywiadów nie jest tutaj pojedynkiem dżentelmenów, lecz wyniszczającą walką prowadzoną przez renegatów, podwójnych agentów i manipulatorów depczących ludzie uczucia. Czas zdrajców to trzymająca w napięciu do ostatniej strony powieść szpiegowska, w której Marek Krajewski wykorzystuje zapomniane karty z historii służb specjalnych Drugiej Rzeczypospolitej. Spis treści: Okładka Karta tytułowa Prolog Część I . Styczeń 1935 Prawdziwy zdrajca Rozdział I. Stary, łysy i zmęczony Rozdział II. Mieszanina wybuchowa Rozdział III. Agent Cyceron Rozdział IV. Podstępy i naciski Rozdział V. Res ad triarios venit[30] Rozdział VI. Każdemu kiedyś kres Rozdział VII. Zdrajca Część II. Luty 1935 Fałszywy zdrajca Rozdział VIII. Odwilż Rozdział IX. Początek gry Rozdział X. Gambit Rozdział XI. Gambit przyjęty Rozdział XII. Iacta alea est[81] Rozdział XIII. Ostatni kęs Rozdział XIV. Woda z rzeki Lete[91] Epilog Dramatis personae Posłowie Karta redakcyjna O autorze: Marek Krajewski jest filologiem klasycznym, specjalistą w dziedzinie językoznawstwa łacińskiego, doktorem nauk humanistycznych, a także twórcą poczytnych kryminałów. Od 2007 roku pracuje głównie jako pisarz. Urodził się w 1966 roku we Wrocławiu. Jedną ze swoich najsłynniejszych serii kryminalnych osadził właśnie w rodzinnym mieście. Jej bohaterem jest policjant Eberhard Mock który awansuje od szeregowego pracownika policji obyczajowej do szefa wrocławskiej policji kryminalnej. Jest to człowiek, którego charakter można określić jako najmniej „trudny”. Ciężko powiedzieć czy wynika to z osobistych nieszczęść czy po prostu takiej konstrukcji psychicznej. Na serię wydawaną od roku 1999 składa się dotąd sześć powieści. W 2008 roku, wspólnie z Mariuszem Czubajem rozpoczął nowy cykl, którego akcja dzieje się w czasach współczesnych w Gdańsku, a bohaterem jest nadkomisarz Jarosław Pater. Krytycy literatury są zdania że styl Krajewskiego łączy w sobie elementy czarnego kryminału, horroru a także pewną aurę niesamowitości. W książkach wykorzystuję nie tylko grozę i okrucieństwo popełnionych zbrodni ale również wpływ sytuacji społecznej i politycznej. Jego książki zostały przetłumaczone na 11 języków, w tym angielski, hiszpański, niemiecki, francuski, włoski i hebrajski.