Czego potrzeba do szczęścia Jordanów

Wybór wierszy nestora węgierskiej poezji współczesnej. Czytając wiersze Pétera Kántora, uczymy się zachwytu nad światem. Poeta zabiera nas na spacer po rodzinnym mieście, prowadzi nad Dunaj - swoją ulubioną rzekę - pokazuje cuda, małe i duże, ale nie zapomina też o usterkach, nawet jeśli ich sprawcą jest sam Bóg. Czytając wiersze Pétera Kántora, stajemy się mądrzejsi. Wyraźniej widzimy swoje życie i życie innych: ludzką wielkość, słabość, grzechy. Tak, okropieństwo śmierci też. A mimo to nie odechciewa nam się żyć. W pokojach wkręcamy nowe żarówki, żeby ,,nad światem mrok nie zapanował". Czytając wiersze Pétera Kántora, cieszymy się i martwimy, uśmiechamy się i smucimy razem z jednym z największych żyjących poetów węgierskich. Jesteśmy przy nim i myślimy jak on. István Kemény Człowiek to wańka-wstańka: upada - wstaje, i idzie przed siebie ten biedny suseł. Idę, póki mnie nie wystrzelą w kosmos, idę, póki żyć się nie nauczę. Péter Kántor Spis treści: Bałkańska turkawka Babcia I wszystko powoli zmieniało swoją postać Czego potrzeba do szczęścia Jeden z mych prapradziadków Drugi z mych prapradziadków Czytając starych beatników Byli raz sobie Ayala Koniec lata Remanent Jak ci to wytłumaczyć? Nauczyć się żyć New York City Lines Po pogrzebie Zabawy na lodzie (Hendrick Averkamp) Kto mówi? A.J.: Żółte trawy Od mostu Małgorzaty do mostu Árpáda Pokazuję koszyk O każdej porze Wariacje trojańskie Co Bóg powinien wiedzieć Tryptyk miłosny Nauczyć się żyć III Poniedziałkowe przedpołudnie na Majdanku Fotel (L. Freud: Fotel przy kominku, 1997) O prawdzie Jestem dzieckiem Dunaju, z Péterem Kántorem rozmawia Csaba Károlyi nota