Lwów zawsze i wszędzie Jeziorany

Wstęp ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego I gdybym się kiedy urodzić miał znów,to tylko we Lwowi… Lwów – dla jednych miasto wspomnień, dla innych miasto marzeń, o których wie się, że już się nie spełnią. Mimo to nie przestaje się wspominać ani marzyć: jak dobrze było(by) urodzić się w kresowej stolicy… Bogdanowi S. Kasprowiczowi nie było to dane. Zawirowania historyczne przeznaczyły mu na miejsce urodzenia ziemię śląską, gdzie po 1945 roku przesiedlono jego rodziców. Korzenie jednak pozostały tam, na wschodzie. I choć zbrodniczy system chciał je odrąbać, one przez lata żywiły pamięć i wydały owoc w postaci poety. Nie mogło być inaczej, skoro były tak głęboko zapuszczone w historię i kulturę lwowską. Od najdawniejszych pokoleń w rodzinie Kasprowiczów żyło się tradycją patriotyczną i artystyczną. Pradziadek Franciszek Kruczkowski – poeta i dramaturg, dziadek Marian Bielecki – aktor, matka Maria z Bieleckich – poetka i aktorka oraz ciotki, wujowie, bliżsi i dalsi krewni – bohema artystyczna przedwojennego Lwowa. Przodkowie autora walczyli w powstaniu styczniowym, w Legionach, w obronie Lwowa i na frontach II wojny światowej, za co byli prześladowani, wywożeni na Sybir, zamordowani w Katyniu, skazani na więzienie lub śmierć w komunistycznej Polsce… Czy można zapomnieć o utraconej ojczyźnie”, gdy bytomski dom wypełniały opowieści ojca Stanisława, przedwojennego przewodnika Polskiego Towarzystwa K