Aktor musi grać, by żyć Gorzów Wielkopolski

Niemal wszyscy znają go z serialu Ranczo, gdzie brawurowo zagrał Czerepacha, bezwzględnego doradcę wójta. Nieco starsi zapamiętali płochliwego inżyniera instalacji podziemnych, Tadeusza Norka, trzymanego krótko przez żonę Danutę, w którego wcielał się w Miodowych latach, oraz jego role w cyklu Dekalog Krzysztofa Kieślowskiego. Tylko nieliczni wiedzą, jakim jest człowiekiem, gdy zmywa charakteryzację. Kim zatem jest Artur Barciś? To nie tylko utalentowany aktor i reżyser, szczęśliwy i spełniony człowiek: mąż ukochanej żony Beby, wspaniały ojciec i dziadek. To niezwykła osobowość człowiek wielu zalet i talentów. Kiedy życie go do tego zmuszało, pasł krowy, dziergał oryginalne swetry, chodził na szesnastocentymetrowych szpilkach, zdzierał azbest z wież World Trade Center. Jako jeden z pierwszych aktorów w Polsce założył własną stronę internetową , by być w kontakcie z fanami. W czasie pandemii zamieszczał na YouTubie swoje wiersze ostrzegające przed COVID-19. Ze szczerej i fascynującej rozmowy z Kamilą Drecką dowiesz o nim znacznie więcej. Spis treści: Okładka Karta tytułowa Jestem jakiś inny Najważniejsza jest uczciwość Muszę być aktorem Hanuszkiewicz Tryby historii Przez przypadek: Kieślowski Jak być kobietą Dzięki Kieślowskiemu Zwierzę aktorskie Lejzorek Jestem z prowincji Najważniejsze są garderoby Zdzierałem azbest Mogę zagrać akt seksualny Komedia to poważna rzecz Oblicza popularności Autograf na mandacie Spotkać się w pół drogi Myślę, że jestem dobrym aktorem Aktorstwo pod kontrolą Odchodzenie Chodzi o miłość Barcisiowa godzina Karta redakcyjna