Wojna i pokój – od interpersonalnej do globalnej perspektywy Dobczyce

Lew Tołstoj rozpoczął „Annę Kareninę” słynnym zdaniem: ”Wszystkie szczęśliwe rodziny są do siebie podobne, każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój sposób”. Parafrazując tę myśl jednego z najwybitniejszych światowych pisarzy i nawiązując do tytułu jego najbardziej znanego dzieła „Wojna i pokój”, można by rzec, że wszystkie wojny są do siebie podobne, choć każda z nich niesie ze sobą dodatkową tragiczną specyfikę, natomiast pokój tworzy podobną ,stabilną bazę dla rozwoju i pomyślności społeczeństw. Po ponad siedmiu dekadach od zakończenia największego konfliktu w skali globalnej, w czasach wyjątkowej niepewności, a nawet niestabilności,1 w pewnym sensie dość niespodziewanie, przeróżne wyzwania oraz zagrożenia dla pokoju nabrały dramatycznej ostrości i są wyjątkowo złożone. Są wśród nich m.in.