Opowiadania najlepsze (Audiobook) Częstochowa

Opowiadania wybrane przez samego Dicka, doskonały przegląd jego wizjonerskich pomysłów i nieposkromionej wyobraźni. Być może, jeśli znaczna część ludzi przeczyta Dicka, będziemy mieli większe szanse żyć w lepszym świecie. - John Brunner. Zbiór opowiadań prezentujących niepokojące dickowskie światy i przenikającego je, nurtującego wielu z nas podejrzenia, że rzeczywistość skrywa coś znacznie mroczniejszego. Tak, jak cała twórczość Dicka, także jego doskonałe krótkie teksty przenoszą nas w przyszłość, która nie jest naszym celem, ale kluczem do zrozumienia współczesności i nas samych. Dziewiętnaście tekstów prezentuje przekrój literackiej kariery Dicka, od pierwszego Rooga, przez Elektryczną mrówkę , uznanej przez Lawrenca Sutina za najlepsze z opowiadań Dicka, po jeden z ostatnich, Małe co nieco dla nas, chrononautów. Wstęp napisał John Brunner, a posłowie Dicka przedstawia niezwykle ciekawe tło powstawania każdego z opowiadań. Opowiadania pomieszczone w tym zbiorze stanowią próbę zrozumienia wsłuchania się w głosy docierające z jakiegoś innego miejsca, niezwykle odległego, głosy bardzo słabe, ale ważne. Usłyszeć je można tylko późną nocą, gdy milknie bezustanny zgiełk i wrzawa naszego świata... (Sprawdzałem to kiedyś na zegarku, odbiór jest najlepszy między trzecią a czwartą czterdzieści pięć rano.) Rzecz jasna zazwyczaj nie informuję o tym ludzi, którzy pytają: Skąd bierze pan swoje pomysły?. Po prostu mówię im, że nie wiem. Tak jest znacznie bezpieczniej. - z posłowia Philipa K. Dicka O autorze: Philip K. Dick to amerykański pisarz science fiction, który miał ogromny wpływ na rozwój tego gatunku. Urodził się 16 grudnia 1928 roku w Chicago, zmarł 2 marca 1982 w Santa Ana. Jest nazywanym Dostojewskim w wersji SF. Choć miał liczne grono znajomych w środowisku pisarzy i był ceniony w świecie literackim, za życia pozostał anonimowym autorem dla większości czytelników. Dopiero w latach 90-tych XX wieku jego twórczość została doceniona jako połączenie klasycznej prozy z fantastyką, rozważaniami teologicznymi i specyficznym psychodelicznym klimatem. Największą popularność przyniosły mu dwie powieści. Pierwsza z nich to Człowiek z wysokiego zamku, za która został uhonorowany nagrodą Hugo. Druga to Czy androidy śnią o elektrycznych owcach? na podstawie której na początku lat osiemdziesiątych nakręcony został film Blade Runner (Łowca androidów). Dick na kartach swoich powieści poważnie zastanawiał się co to znaczy być człowiekiem. Powszechnie wiadomo, że większość swoich książek napisał po wpływem alkoholu i narkotyków. Czas uzależnienia stał się także prawdopodobnie inspiracją do napisania książki Przez ciemne zwierciadło, wydanej w 1977 r., pokazującej wizję świata degradowanego zarówno przez narkotyki, jak i organizacje starające się zapobiegać zjawisku narkomanii.